عوارض اکسیژن درمانی

 

 

عوارض اکسیژن درمانی

 

۱- کاهش تهویه ناشی از تجویز اکسیژن :

 

بطور طبیعی تحریک مراکز اولیه تنفسی در بصل النخاع  بوسیله افزایش کم CO2 و تحریک مراکز ثانویه تنفسی در قوس آئورت با کاهش فشار اکسیژن خون کمتر از ۶۰mmHg  انجام می گردد.

مددجویان مبتلا به اختلالات عملکردی مزمن ریوی دچار احتباس CO2 می باشند و این مسئله در طولانی مدت باعث می شود که حساسیت بصل النخاع نسبت به افزایش CO2 کاهش یافته و تحریک تنفسی فقط با کاهش فشار اکسیژن صورت می گیرد.بنابراین مصرف اکسیژن با مقادیر بالا در این بیماران باعث حذف این محرک تنفسی می شود و در نتیجه با افزایش PaCO2 و اسیدوز تنفسی مددجو دچار آپنه می گردد.کنترل پی در پی و منظم ABG می تواند پرستار را از افزایش PaCO2 آگاه کرده تا اقدامات لازم صورت پذیرد.

 

 

۲- مسمومیت با اکسیژن :

 

وقتی غلظت های بالای اکسیژن بیش از ۵۰% به مدت طولانی پیش از۴۸ ساعت تجویز می شود و یا اکسیژن۶۰%به مدت بیش از ۳۶ساعت و یا اکسیژن۱۰۰%درصد به مدت۶-۴ ساعت تجویزگردد.این حالت ایجاد می شود.این حالت با اثراتی چون تخریب و کاهش ماده سورفکتانت،ایجاد ادم ریوی بدون منشأ قلبی در ارتباط است.عایم ان عبارتند از:درد زیر جناغی،بی حسی،تنگی نفس،بی قراری،خستگی،ارتشاح  آلوئولی در رادیوگرافی.

 

جهت جلوگیری از بروز مسمومیت با اکسیژن،رعایت موارد زیر کمک کننده است:

 

۱- محدود کردن دوره مصرف اکسیژن ۱۰۰درصد به مدت های کوتاه ۱۲-۶ ساعت

 

۲- کاهش Fio2 به پایین ترین مقدار در اولین فرصت ممکن با حفظ pao2بیشتر از ۶۰ میلی متر جیوه

 

۳- استفاده از اکسیژن بالای ۷۰ درصد ممکن است برای ۲۴ ساعت بی خطر باشد .

 

۴- اکسیژن بالای ۵۰ درصد ممکن است برای مدت دو روز بی خطر باشد .

 

۵- Fio2بالای ۴۰ درصد بعد از دو روز بالقوه سمی خواهد بود .

 

۶- استفاده از Fio2زیر ۴۰ درصد ندرتا ” منجر به مسمومیت با اکسیژن خواهد شد .

 

 

به طورکلی استفاده از اکسیژن با غلظت بالای ۶۰%برای مدت بیش از ۳۶ ساعت ، و اکسیژن ۱۰۰%برای مدت بیش از ۶ساعت منجربه بروز میکروآتلکتازی و کلاپس الوئولی میگردد .تنفس اکسیژن با غلظت ۱۰۰-۸۰% برای مدت ۲۴ ساعت یا بیشتر منجر به پیشرفت ARDS خواهد شد.

 

 

۳- آتلکتازی جذبی :

 

افزایش غلظت اکسیژن در هوای دمی ممکن است باعث روی هم قرار گرفت الوئول گردد نیتروژن که۷۸% هوا را تشکیل میدهد به میزان کمی توسط خون جذب میشود .

بیشتر مقدار نیتروژن در الو ئول باقی مانده و از روی هم قرار گرفتن الوئول ها پیشگیری میکند. زمانی که غلظت اکسیژن دمی افزایش می یابد مولکول های اکسیژن بجای مولکول های نیتروژن در الوئول ها قرار می گیرند و به وسیله بستر عروقی جذب می گردند در نتیجه الوئول ها خالی شده و روی هم قرار می گیرند این پدیده را شستشوی نیتروژن می نامند.

این وضعیت به خصوص درزمانی که بیمار حجم جاری کم و یا حجم طبیعی بدون  Sigh دریافت می دارد ، و یا دچار آمفیزم است و همراه با آن اکسیژن با غلظت های بالا دریافت می کند، ایجاد میشود.

 

۴-صدمه چشمی :

 

صدمه به شبکیه در بالغین درصورتی اتفاق می افتاد که در معرض Fio2 به میزان ۱۰۰% قرار گیرند . Paco2 به میزان بیش از ۱۵۰ میلی متر جیوه در مدت بیش از ۴ ساعت  میتواند باعث فیبروپلازی پشت عدسی شود . اشک ریزش ،ادم و اختلال بینایی نتیجه عوارض سمس اکسیژن با غلظت بالابر قرنیه و عدسی در بالغین است.

 

اقدامات پرستارجهت ارتقاء ایمنی مددجو :

 

۱. نصب علامت استعمال سیگار ممنوع بر در اتاق و بالای تخت مددجو

 

۲. اطمینان از کارکردصحیح وسایل الکتریکی

 

۳. شناسایی محل نزدیکترین عامل اطفاء حریق

 

۴. شناسایی مسیرهای خروج و تخلیه محل

 

۵. قبل از انتقال مددجو میزان اکسیژن موجود در مخازن قابل حمل را بررسی کنید تا از وجود اکسیژن کافی مطمئن باشید .

 

۶. سیلندر اکسیژن را مستقیم نگه دارید و با زنجیر و نگه دارنده ثابت کنید.

 

 

 

 

 

جدیدترین پست های پرستار ایرانی را در ایمیل خود دریافت کنید

با عضویت در خبرنامه میتوانید زودتر از همه از اخبار و مقالات تخصصی جدید مطلع شوید. تنها کافیست آدرس ایمیل خود را وارد کنید.

درباره نویسنده

دانیال

بایگانی نوشته های من

موسس وب سایت پرستاری ایرانیان هستم و دانشجو کارشناس ارشد پرستاری , 7 سال هست که تجربه وبمستری دارم.امیدوارم بتونم کمکی به جامعه پرستاری بکنم.

دیدگاه ها

دیدگاه بگذارید

اولین نفری باشید که دیدگاه میگذارد

اطلاع از
avatar
wpDiscuz