داروی پردنیزون ( prednisone )

داروی پردنیزون

 

اشکال دارویی :
Tablet:I mg, 50 mg

 

فارماکوکینتیک :


فراهمی زیستی دارو حدود ۹۰-۸۰ درصد و نیمه عمر آن ۴-۳ ساعت می باشد. پردنیزون بطور عمده در کبد و مقادیری نیز در کلیه و بافتها به متابولیت های غیرفعال تبدیل می شود. متابولیت های غیر فعال این دارو از طریق کلیه دفع می شوند.

 

 

موارد و مقدار مصرف پردنیزون :


پردنیزون برای درمان جایگزینی در نارسایی غده فوق کلیوی استفاده می شود. این دارو همچنین در درمان علامتی اختلالات التهابی و آلرژیک و در جهت سرکوب کردن سیستم ایمنی استفاده می شود. پردنیزون در هایپرپلازی مادرزادی غده فوق کلیه و ادم مغزی نیز موثر است.

 

 

موارد منع مصرف و احتیاط پردنیزون :


در صورت وجود عفونت های سیستمیک که با وجود داروهای ضدمیکروبی اختصاصی درمان نشده اند،نباید مصرف شود.

 

 

عوارض جانبی پردنیزون :


مصرف همزمان دارو با ریفامپین ،داروهای ضدصرع مانند کاربامازپین ،فنوباربیتال ،فنی تویین و پریمیدون موجب تسریع متابولیسم پردنیزون و کاهش اثر دارو می گردد. این دارو ممکن است باعث کاهش اثر داروهای پایین آورنده قند خون و یا داروهای کاهنده فشار خون گردد.

 

 

هشدار:


در صورت وجود عفونت های سیستمیک که با وجود داروهای ضدمیکروبی اختصاصی درمان نشده اند، نباید مصرف شود.

 

 

تداخل دارویی پردنیزون :


مصرف همزمان دارو با ریفامپین ،داروهای ضدصرع مانند کاربامازپین ،فنوباربیتال ،فنی تویین و پریمیدون موجب تسریع متابولیسم پردنیزون و کاهش اثر دارو می گردد. این دارو ممکن است باعث کاهش اثر داروهای پایین آورنده قند خون و یا داروهای کاهنده فشار خون گردد.

 

 

مکانیسم اثر پردنیزون :


این دارو با عبور از غشاء سلولی به گیرنده های خود در سیتوپلاسم متصل شده و کمپلکس دارو گیرنده وارد هسته سلولی می شود. این کمپلکس با اتصال به نواحی خاصی از DNA موجب تحریک روند رونویسی mRNA و بدنبال آن ساخت آنزیم هایی می گردد که در نهایت مسئول اثرات سیستمیک کورتیکواستروییدها می باشند. کورتیکواستروییدها با جلوگیری از تجمع سلولهای التهابی در ناحیه التهاب ،مهارفاگوسیتوز و آزاد شدن آنزیم های مسیول در التهاب و مهار ساخت و آزاد شدن واسطه های شیمیایی التهاب ،اثرات ضدالتهابی خود را اعمال می کنند.

 

 

نکات قابل توصیه به بیمار در مصرف پردنیزون :


۱- برای به حداقل رساندن تحریک گوارشی پردنیزون خوراکی باید بعد از غذا مصرف شود.


۲- از قطع ناگهانی مصرف دارو و بعد از استفاده طولانی (بیش از ۳ هفته) پرهیز شود.


۳- در طول درمان ،مصرف سدیم بایستی محدود شده و مصرف مکمل های حاوی پتاسیم توصیه می شود.


۴- معاینات چشم پزشکی در طول درمان دراز مدت ،بطور مرتب باید انجام گیرد.

 

 

 

 

جدیدترین پست های پرستار ایرانی را در ایمیل خود دریافت کنید

با عضویت در خبرنامه میتوانید زودتر از همه از اخبار و مقالات تخصصی جدید مطلع شوید. تنها کافیست آدرس ایمیل خود را وارد کنید.

درباره نویسنده

دانیال

بایگانی نوشته های من

موسس وب سایت پرستاری ایرانیان هستم و کارشناس پرستاری , 7 سال هست که تجربه وبمستری دارم.امیدوارم بتونم کمکی به جامعه پرستاری بکنم.

دیدگاه ها

دیدگاه بگذارید

اولین نفری باشید که دیدگاه میگذارد

اطلاع از
avatar
wpDiscuz