داروی دوپامین Dopamine

 

اشکال دارویی:

Injection:200mg/5ml

 

موارد مصرف:

دوپامین برای درمان شوک کاردیوژنیک ناشی از سکته یا جراحی قلب استفاده می شود در شوک سپتیک مقادیر اندک دوپامین ممکن است همراه با نوراپی نفرین برای حفظ جریان خون کلیوی تجویز گردد.

 

مکانیسم اثر:

این دارو با تحریک گیرنده های بتا- یک آدرنرژیک در عضله قلب اثر اینوتروپیک مثبت خود را اعمال می کند دوپامین با تحریک گیرنده های پس سیناپسی دوپامین- ۱در عروق عضلات صاف و کلیه باعث گشادی عروق و افزایش دفع سدیم می شود بعلاوه با تحریک هر دو گیرنده آلفا یک و دو باعث انقباض عروق می شود.

 

فارماکوکنیتیک:

دوپامین بعد از تجویز وریدی بسرعت در بدن توزیع شده و در کبد و کلیه ها و پلاسما توسط منو آمین اکسیداز وکانگولمتیل ترانسفراز به متابولیت های غیر فعال تبدیل میشود. نیمه عمر پلاسمای و حذف دارو بترتیب ۲و۹ دقیقه می باشد. تفاوت فردی در کلیرانس دوپامین وجود دارد که تا حدی ناشی از غیر طبیعی بودن عملکرد اعضایی مثل کبد یا کلیه ( که باعث کاهش کلیرانس دوپامین می گردد) می باشد۸۰% دارو طی ۲۴ ساعت اول بشکل متابولیت ها از طریق کلیه ها دفع می گردد.

 

موارد منع مصرف:

این دارو در موارد تاکی آریتمی و فئوکروموسیتوما نباید مصرف شود.

 

هشدارها:

۱- قبل از تجویز دوپامین به بیمارانی که دچار شوک شده اند و یا در انفارکتوس میوکارد باید کمی حجم خون تصحیح گردد.

 

۲- برای بیمارانی که داروی مهار کننده آنزیم مونوآمین اکسیداز دریافت می کنند نباید دوپامین تجویز کرد. در صورت ضرورت باید با کمترین میزان ممکن دارو را تجویز نمود.

 

۳- در شوک ناشی از سکته قلبی باید از مقادیر کم ( کمتر از ۵ میکروگرم در دقیقه) دوپامین استفاده نمود چون مقادیر بیشتر با انقباض عروق باعث بدتر شدن نارسایی قلب می شود.

 

۴- در موقع انفوزیون وریدی دوپامین در صورت نشست مقادیر زیاد دوپامین به بافت های اطراف نکروز ایجاد می گردد.

 

عوارض جانبی:

بروز عوارضی مثل تهوع و استفراغ، تنگی عروق محیطی، کاهش فشار خون، افزایش فشار خون، افزایش ضربان قلب درد آنژینی و آریتمی و ندرتاً پلی یوریا با این دارو گزارش شده است.

 

تداخل دارویی:

تجویز همزمان این دارو با داروهای ضد افسردگی مهار کننده آنزیم مونوآمین اکسیداز ممکن است موجب افزایش تشدید فشار خون گردد.

 

نکات پرستاری:

۱- نشست دوپامین به بافت های اطراف رگ با تزریق موضعی فنتولامین تا حداکثر ۱۲ ساعت پس از نشست به طور موفقیت آمیزی قابل درمان است.

 

۲- در صورت بروز عوارض جانبی دوپامین، به دلیل کوتاه بودن نیمه عمر این دارو، با کم کردن سرعت انفوزیون یا قطع آن این عوارض سریعاً برطرف می شود.

 

۳- دارو قبل از تزریق باید رقیق گردد. جهت رقیق کردن از محلول های سدیم بیکربنات و قلیایی استفاده نشود.

جدیدترین پست های پرستار ایرانی را در ایمیل خود دریافت کنید

با عضویت در خبرنامه میتوانید زودتر از همه از اخبار و مقالات تخصصی جدید مطلع شوید. تنها کافیست آدرس ایمیل خود را وارد کنید.

درباره نویسنده

دانیال

بایگانی نوشته های من

موسس وب سایت پرستاری ایرانیان هستم و دانشجو کارشناس ارشد پرستاری , 7 سال هست که تجربه وبمستری دارم.امیدوارم بتونم کمکی به جامعه پرستاری بکنم.

دیدگاه ها

دیدگاه بگذارید

اولین نفری باشید که دیدگاه میگذارد

اطلاع از
avatar
wpDiscuz