درمان و مراقبت دیورتیکول

 

دیورتیکول

 

دیورتیکول عبارت است از بیرون زدگی بافت مخاطی و تحت مخاطی از طریق دیواره ضعیف عضلانی.دیورتیکول ممکن است در یکی از سه قسمت مری ایجادشود,قسمت بالایی مری قسمت میانی و قسمت پایینی یا اپی فرنیک مری,یا این که در طول دیواره ی داخلی مری پدید آید.

شایع ترین نوع دیورتیکول که در مردان سه برابر زنان یافت می شود،دیورتیکول قسمت بالایی مری یا دیورتیکول در محل اتصال مری به حلق می باشد.

این دیورتیکول به طور خلفی ازطریق عضله ی انگشتری_حلقی درخط میانی گرد نپدید می آید.بیشتر در افراد بالای ۶۰ سال دیده می شود.دیورتیکول ناحیه میانی مری شایع نیست.

 

 

نشانه های آن حاد نبوده و نیازمند جراحی نمی باشد. دیورتیکول اپی فرنیک معمولا بزرگ ترین نوع دیورتیکول هاست که درست دربالای دیافراگم ایجاد می شود. تصور می شود علت آن عملکرد نامناسب اسفنکتر پایینی مری یا اختلالات حرکتی مری باشد.دیورتیکول داخل لوله ای به صورت دیورتیکول های کوچک متعدد ظاهرشده و باتنگی درمری بالایی همراه است.

 

 

 

تظاهرات بالینی دیورتیکول

 

– نشانه های تجربه شده دربیمارمبتلا به دیورتیکول حلقی مری شامل بلع مشکل،احساس پری درگردن،برگشت غذای هضم نشده ازمعده به دهان،آروغ زدن وصدای غل غل بعدازخوردن غذا است.

 

– دیورتیکول یا کیسه ازغذا یا مایع پرمی شود.زمانی که بیمار به پشت می خوابد،غذای هضم نشده به دهان پس زده می شود و فرد ممکن است به علت تحریک نای دچارسرفه شود.نفس بدبو و ترشی دهان ممکن است به علت باقی ماندن غذا در دیورتیکول وجود داشته باشد.

 

– نشانه های تولیدشده به وسیله دیورتیکول میانی،حاد نیستند.یک سوم از بیماران مبتلابه دیورتیکول اپی فرنیک بدون نشانه هستند  و دو سوم دیگر آنها ازسختی بلع ودرد قفسه سینه شاکی می باشند.

 

– بلع مشکل متداول ترین شکایت بیماران مبتلا به دیورتیکول داخل لوله ای است.

 

 

 

بررسی و یافته های تشخیصی دیورتیکول

 

برای تعیین ماهیت دقیق و محل ایجاد دیورتیکول ممکن است بلع باریم انجام شود.بررسی های مانومتریک ممکن است دربیماران مبتلا به دیورتیکول اپی فرنیک برای تعیین احتمال وجود اختلالات حرکتی انجام شود.

 

ازوفاگوسکوپی معمولا انجام نمی شود،زیرا خطر پاره کردن دیورتیکول و در نتیجه عفونت مدیاستن وجوددارد.همچنین واردکردن سوندبینی_معده ای بدون داشتن دید ممنوع است.

 

 

 

درمان و مراقبت دیورتیکول

 

از آن جایی که دیورتیکول حلقی مری پیش رونده می باشد تنها روش درمانی ،جراحی و برداشتن دیورتیکول است.

درخلال جراحی،دقت زیاد باید به کار رود،زیرا خطر صدمه به وریدهای ژوگولر داخلی و شریان کاروتید اصلی وجود دارد.کیسه ی تولیدشده همراه بادیواره ی مری برداشته می شود.

علاوه بر برداشتن دیورتیکول درعضله ی انگشتری_حلقی نیز برشی ایجاد می گردد تا به این ترتیب اسپاسم عضلانی که تصورمی شود درتداوم نشانه ها نقش داشته باشد رفع شود. بعدازعمل بیمار دارای سوند بینی معده ای است.

محل برش جراحی لازم است ازنظر نشت از مری و پیدایش فیستول بررسی شود.غذا و مایعات خوراکی زمانی شروع  می شوند که مطالعات اشعه ایکس عدم وجود نشت را محرز کنند.

ابتدا رژیم مایعات شروع شده و به تدریج باتحمل بیمار به رژیم معمولی تبدیل می شود. درمورد دیورتیکول های اپی فرنیک و میانی مری،درمان جراحی زمانی صورت می پذیرد که نشانه ها برای بیمار ایجاد مشکل کرده باشند.در اینها نیز درمان شامل برداشتن دیورتیکول وایجاد برش درعضله می باشد.دیورتیکول داخل لوله ای معمولا با رفع تنگی مری،فروکش خواهدکرد.

 

 

جدیدترین پست های پرستار ایرانی را در ایمیل خود دریافت کنید

با عضویت در خبرنامه میتوانید زودتر از همه از اخبار و مقالات تخصصی جدید مطلع شوید. تنها کافیست آدرس ایمیل خود را وارد کنید.

درباره نویسنده

دانیال

بایگانی نوشته های من

موسس وب سایت پرستاری ایرانیان هستم و کارشناس پرستاری , 7 سال هست که تجربه وبمستری دارم.امیدوارم بتونم کمکی به جامعه پرستاری بکنم.

دیدگاه ها

دیدگاه بگذارید

اولین نفری باشید که دیدگاه میگذارد

اطلاع از
avatar
wpDiscuz