شوک کاردیوورژن و دفیبریلاسیون

 

 

شوک کاردیوورژن و دفیبریلاسیون

 

کاردیوورژن و دفیبریلاسیون از روش های درمانی تاکی دیس ریتمی ها هستند,دراین روش ها از جریان الکتریکی در تحریک توده ای از سلول های میوکارد استفاده می شود.

این روش به گره سینوسی فرصت می دهد تا به نقش خود به عنوان پیس میکر قلب دوباره مسلط شود.از همان نوع وسیله که دفیبریلاتور می نامند برای هر دو منظورکادیوورژن و دفیبریلاسیون استفاده می شود.ولتاژالکتریکی مورد نیازبرای دفیبریله کردن قلب معمولا بیشتر از ولتاژمورد نیازدر کاردیوورژن است وممکن است به قلب اسیب بیشتری برساند.

 

 

 

دفیبریلاتور ها به یک فازه و دوفازه دسته بندی می شوند.دفیبریلاتورهای منوفاز جریان الکتریکی را فقط در یک مسیر جاری می کنندونیاز به لودانرژی بیشتری دارند.جدیدا دفیبریلاتورهای دوفازجریان الکتریکی رااز یک پدال که به طور اتوماتیک شارژآن برمی گرداندبه پدال اصلی استفاده می شود.دراین نوع دفیبریلاتورها از ولتاژکمتری استفاده می کنندبنابراین صدمه کمتری هم به عضله قلب وارد می کند.

 

جریان الکتریکی از میان الکترودها یا پد های الکتریکی عبورمی کند.پدال هارا می توان برروی دیواره ی قفسه سینه قرار دادیا یک پدال را روی دیواره ی قفسه سینه قرار داده,و دیگری را به یک آداپتور دسته بلند وصل می کنند و در پشت بیمار قرار می دهند.

 

به جای استفاده از پدال ها می توان از پدهای چند کاره ی دفیبریلاتور استفاده نمود.این پدها که در همان موقعیت پدال ها روی قفسه سینه قرار گرفته وبه دفیبریلاتور وصل هستند,فرصت می دهند که عمل دفیبریلاسیون بدون دخالت دست انجام شود.درنتیجه خطر تماس با بیماردرهنگام اجرای رویه کاهش یافته وسطح ایمنی الکتریکی درهنگام کار,افزایش می یابد.بااستفاده از دفیبریلاتورهای خارجی اتوماتیک (AED) این نوع انتقال جریان الکتریکی انجام می شود.

 

درصورت استفاده از پدال یا پدها ,به دو نکته ایمنی باید توجه کرد,اول,تماس درستی بین پدال ها و پوست بیمار ایجاد کنید (با قرار دادن یک واسطه رسانا بین آنها) تا از عبور جریان الکتریکی از میان هوا(کمانه کردن)هنگامی که دفیبریلاتور تخلیه می شود,جلوگیری گردد.دوم,از تماس هر فردی با بیمار یا تخت او وقتی که دفیبریلاتور را تخلیه می کنید,جلوگیری نمایید که احتمال هدایت شدن جریان الکتریکی به افراد غیر از بیمار ,کاهش یابد.

 

 

نکات مهمی که هنگام دفیبریلاسیون یا کاردیوورژن باید به خاطر سپرد عبارتند از:

 

 

کاردیوورژن الکتریکی:

 

کاردیوورژن الکتریکی,استفاده کردن از جریان الکتریکی (زمانبندی شده)برای قطع تاکی دیس ریتمی ها است.درکاردیوورژن ,دفیبریلاتور با تنظیم هماهنگ همراه پایش قلب را ازطریق ECGبه طوری که تخلیه الکتریکی در طی دپولاریزاسیون بطنی(یا کمپلکسQRS)انجام می شود.

 

هماهنگ شدن,از تخلیه ناشی از رپولاریزاسیون اسیب پذیر (موجT) منجر به VT یا فیبریلاسیون بطنی جلوگیری می نماید.پایش ECG به دفیبریلاتور خارجی متصل است که معمولا به صورت یک علامت یا یک خط نشانگرحس کردن کمپلکس QRS نمایش داده می شود.

 

برخی اوقات لیدو الکترود ها باید به منظورپایش شناسایی کمپلکس  QRS بیمار تعویض شوند.هنگام روشن بودن هماهنگ کننده,درصورت عدم نمایش کمپلکی QRS به وسیله ی فیبریلاتور,هیچ گونه جریان الکتریکی انتقال نمی یابد.بنابراین کسب اطمینان از اتصال بیماربه مانیتور مهم است.یک لید انتخاب کرده که به مناسبترین نحو, QRS راحس نماید.

 

به دلیل وجود هر تاخیر کوتاه مدت تا شناسایی QRS , دکمه ی تخلیه یک فیبریلاتوردستی خارجی را باید نگه داشت تا که شوک ارایه گردد.دراغلب مانیتورها,درصورت انجام کاردیوورژن دیگر,باید حالت عملکرد هماهنگ دستگاه بار دیگر فعال شود.

 

اگرکاردیوورژن انتخابی بوده و دیس ریتمی هابیش از ۴۸ ساعت طول کشیده است,ازچندهفته قبل از انجام کارممکن است برای بیمار داروی ضد انعقاد تجویز شود.

 

دیگوکسین را معمولا ۴۸ ساعت قبل از کاردیوورژن قطع می کنند تا از سرگیری ریتم سینوسی یا هدایت طبیعی اطمینان یابند.به بیمار توصیه می شود حداقل ۴ ساعت قبل از روش,چیزی نخورده و یا ننوشد.برای کاردیوورژن پدال های اغشته به ژل یا پدهای هدایت کننده را برروی قسمت قدامی وخلفی دیواره ی قفسه سینه ی بیمار قرار می دهند.

 

 

قبل از انجام کاردیوورژن ,یک داروی ارامبخش وریدی از قبیل داروی مسکن یا بی حسی به بیمار می دهند.سپس تنفس بیمار را با ارایه ی اکسیژن تکمیلی با استفاده از ماسک و امبوبگ,مورد حمایت قرار می دهند.دستگاه اسپیراتور اماده است.بیماران به ندرت نیاز به لوله گذاری داخل تراشه خواهند داشت,ولی وسایل لوله گذاری درصورت نیاز,آماده است.

 

 

مقدار ولتاژ متغیر است وبین ۵۰ تا ۳۶۰ ژول براساس تکنولوژی دستگاه دفیبریلاتور و نوع دیس ریتمی ,تغییر می کند.اگربعد از کاردیوورژن ,فیبریلاسیون بطنی ظاهر شود,باید بلافاصله از مد دفیبریلاسیون استفاده کرد.

 

 

شاخص بازگشت موفقیت امیز ریتم سینوسی طبیعی ,نبض های محیطی قوی وفشارخون کافی است.به دلیل استفاده از ارامبخش ,باید باز بودن راه های هوایی بیمار را کنترل و حفظ کردواز لحاظ هوشیاری اورا بررسی نمود.علایم حیاتی بیمار و اشباع اکسیژنی وی باید کنترل وثبت گردد,تا زمانی که بیمار به وضعیت متعادل برگردد و تاثیر داروی بی حسی و آرامبخش از بین برود.کنترل الکتروکاردیوگرام هنگام کاردیوورژن و بعد از آن,ضروری است.

 

 

دفیبریلاسیون:

 

دفیبریلاسیون در موقعیت های اورژانسی به عنوان درمان انتخابی فیبریلاسیون بطنی و VT  فاقد نبض یعنی شایعترین علت مختل کننده عملکردی قلب و مرگ ناگهانی ناشی از اختلال قلب به کار می رود.از دفیبریلاسیون در بیماران هوشیار یا دارای نبض استفاده نمی شود.انرژی تنظیم شده برای شروع شوک و شوک های بعدی در یک دفیبریلاتوریک فازه باید ۳۶۰ ژول باشد.درحالیکه انرژی مصرفی در یک دستگاه دوفازه درشروع ۱۵۰ تا ۲۰۰ ژول است که ممکن است در شوک های بعدی هم همان اندازه باشد یا بیشتر شودهرچه دفیبریلاسیون سریعتر استفاده شود,میزان نجات بیمار به همان نسبت بیشتر است:در صورتی که حدود یک دقیقه از ظهورVTدفیبریلاسیون انجام شود میزان حیات ۹۰%بوده و اگرتاخیربه ۱۲دقیقه برسد,شانس زنده ماندن بیمار فقط ۲% تا ۵% خواهد شد.

 

 

در چند مطالعه بیان کرده اند که دفیبریلاسیون به موقع توسط افراد معمول جامعه می تواند میزان حیات را افزایش دهد.در صورت CPR فوری و انجام دادن دفیبریلاسیون در حدود ۵ دقیقه بیشتر افراد بالغ با فیبریلاسیون بطنی در صورت نداشتن نبض عصبی ممکن است زنده بمانند.دسترسی به استفاده از کمک های اولیه در مکان های عمومی و استفاده از انها در کوتاه کردن فاصله کولاپس تا شناسایی ریتم و دفیبریلاسیون مفید بوده و این اقدام به افزایش نجات جان مصدومین کمک می کند.

 

 

استفاده از اپی نفرین یا وازوپرسین بعد از دفیبریلاسیون باعث می شود که تبدیل دیس ریتمی به یک ریتم طبیعی در دفیبریلاسیون بعدی آسان تر شود,از طرفی باعث افزایش جریان خون عروق کرونر قلب و نیز عروق مغزی می گردد.داروهای ضد اریتمی از جمله امیودارون ,لیدوکایین یا منیزیوم ,درصورت وجوددیس ریتمی بطنی مقاوم داده خواهد شد.این نوع درمان به همراه CPR مداوم و تجویز دارو دفیبریلاسیون ,آنقدرادامه می یابد تا ریتم پایدار دوباره از سرگرفته شود و یا اینکه معلوم شود بیمار دیگر زنده نخواهد ماند.

 

 

جدیدترین پست های پرستار ایرانی را در ایمیل خود دریافت کنید

با عضویت در خبرنامه میتوانید زودتر از همه از اخبار و مقالات تخصصی جدید مطلع شوید. تنها کافیست آدرس ایمیل خود را وارد کنید.

درباره نویسنده

دانیال

بایگانی نوشته های من

موسس وب سایت پرستاری ایرانیان هستم و کارشناس پرستاری , 7 سال هست که تجربه وبمستری دارم.امیدوارم بتونم کمکی به جامعه پرستاری بکنم.

دیدگاه ها

دیدگاه بگذارید

اولین نفری باشید که دیدگاه میگذارد

اطلاع از
avatar
wpDiscuz